Andressa birazdan yola çıkacak. Şimdi uyuyor. Birini baştan yarıya, birini yarıdan sona diğerini de arada yoklayarak üç film izledim. Uyumuyorum ki onu uyandırıp yolcu edebileyim. Artık gitme vakti geldi. Gelinince gidiliyor da. Dünya gibi...
Gezdik, yedik, içtik. Güneşi de gördük yağmuru da, en çok karı tabii. Onun üzerine ilk defa kar yağıyordu. Mutlu olmaya çalıştı fakat az oldu. Üşüdü. Bazı gerçekleri bilerek, yaşamak gibi...
Çay, pide, döner, ne yediysek yedi, sevdi, en çok sâlebi. Çay, kahve ve sâlep götürüyor, çaydanlık, cezve ve bardakları ile birlikte. Umarım güzel hatıralarını da. Üç dört gün içinde o da yoruldu trafikten, kalabalıktan ve gürültüden, ben onu bırakmadım o da direndi. Yoruldu ama gezdi, gördü, biriktirdi. Yine de bir gün evde sinema, uyku, ıhlamur, kek, kahve günü yapmadık değil. Sağolsunlar arkadaşlarım, ne beni ne onu yalnız bıraktılar.
Çayı nasıl yapacağını anlatıyordum, Yusuf geldi aklıma. Yusufun çayı sevmesi ve nasıl yapılacağını anlatması.
Bu geçen sene ne çok giden oldu.
Yazıdan Yaşar Kemal, Sennur Sezer, Çetin Altan, sinemadan, tiyatrodan Tomris İncer, Zeki Alasya, Yılmaz Köksal, Memduh Ün, Oğuz Oktay, Hakkı Kıvanç, Sümer Tilmaç, Yalçın Güzelce, Başar Sabuncu, Ayla Arslancan, Ömer Şerif, Pervin Par, Sırrı Elitaş, Atilla Arcan, müzikten Erol Büyükburç, Kayahan, Müzeyyen Senar, Behiye Aksoy, gazeteden Cüneyt Arcayürek, Bedri Koraman, Hasan Pulur, Hüseyin Başaran, Tahir Elçi, ve dahi Süleyman Demirel bu sene gitti. Yusuf da...
Bu yıl ki düsturum denge. Her ne yapıyorsan denge kaidesinde yapmaya çalışacağım. Yemem içmem de, sevip ağlayıp gülmem de, umarım.
