Temmuz 15, 2019

Kalbim Katlanma Bu Dünyaya

Anılar biriktikçe sisleniyor aşklarda
Yitiriliyor serüven duygusu ki o zaman
Şeytanımı koluma takıp gitmeliyim
Yeni bir cehennem kurmalıyım kendime
Hep kendini yineliyorken sesler kokular
Gittikçe birbirine benziyorken dünle bugün
Ölümsüz olmak kadar ürkünç bir şey
Bu dünyaya alışmak duygusu

Sonsuza kadar sonsuzluğa asılı kalmak
Tanrılara ödül insanoğluna cezaysa
Kalbim bağışlanmayacak birşey yap
Katlanma kendine ve bu dünyaya

Kalbim ödünç say sana ayrılan ne varsa
Geri vermiştin dinini
Dilini de unut artık
Aztektin yahut Kürt, hüznünse Kızılderili
Geri ver ne kalmışsa sende, umutların dahil
Hiçlik, o sezdiren keder
Buydu senin payın
Duyumsa sülfürün yanışını
Seni vur ,seni bekleme, seni tarihsiz kıl
Bir kartala parçalat seni kayalara zincirleyerek
Kurbanla kurban eden bilinmiyor tarihe bakarsan
Bir efsaneydi yaşamak, sende bilmiyorsun bunu
Medyumdu kimya bir senfoninin diliydi belki
Yeni cehennemler kurmuştuk bilinebilir şeylerden
Sözünü tut artık, seni tarihsiz kıl
Ve katlanma bu dünyaya ey kalbim

-Ahmet Telli

6 yorum:

  1. Kalbimiz bu dünyaya katlanmakta zorlanıyorsan ki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zorlanılmaması tuhaf olurdu herhalde.

      Sil
    2. Tabii, zorlanmaması tuhaf olurdu. Size katılıyorum.

      Sil
  2. normal olan bu,çünkü insan bu dünyayı hergün biraz daha cehennemleştiriyor

    YanıtlaSil
  3. Kalbin bağışlanmayacak bir şey yapması, korkunç bir döngüye sebep verir. Sonsuzluğun içinde, kalmak hiç gelmeyecek bir durakta otobüs beklemek gibidir, binsen bile varacağın yer yine geldiğindir.

    YanıtlaSil