Konuş Çocuğum

Konuş Çocuğum

...

Yıllarca yankısız aynalara
Düşmekten aşındı yüzümün çizgileri
Sesim yitirdi sevincini
Örselendi dilimin inceliği

Yanlış yüreklere söz düşürmekten.
Odalar odalar odalar...
Emdi ömrümün ışığını, köreltti
Tedirgin bir gölgeye dönderdi beni
Yüzünü yoluma tut çocuğum
Ben buradan gideceğim
Dağıtsın sesinin duru rüzgarı
Dünyayı daraltan bu yapışkan sisi
Üfle soluğunu yüreğime
Konuş çocuğum.

Susan bir türküyüm nicedir
Evler çarşılar içinde
Duruşum gurbet yürüyüşüm el
Gülüşüm hayat kırgını, kapalı, yarım
Kederim uzak insanlara...
Yaşamak bu iğdiş göklerde buruşuk
Yağmuru alınmış bir güz bulutu
Al, rüzgarının mavi kanatlarına
Beni ülkene götür çocuğum.

-Şükrü Erbaş, 1985

Güneş Filizi

Güneş Filizi
...
Yaşamayı kimse bağışlamaz bize
Biz onu ölümün ana rahminden
Aşka dönmüş bir beden arzusuyla
Harf harf yaratarak çeker alırız.
...
Şükrü Erbaş

Kâkülünde annesi halkalanan kızlar...

Bahçemizde Nar Ağacı Yoktu Bizim

Orada hayalet bir değirmen
Nazlı buğday başakları, dua, bekleyiş
Rüzgarları soyunmuş parmak sular
Terli bir gökyüzü, can sıkıntısı, ağır zaman
İçine bağıran bir adam
Nereye büyüyeceğini bilmeyen çocuklar
Etekleri yaz bahçesi bir kadın

Orada merhametli yoksulluk
Sürmeli geceler, bulanık sabahlar
Güneşle çiçeklenen yorgunluk
Ay ışığında solan sözler
Atların köpeklerle konuştuğu bir bozkır
Yıldızlar çıkmadan görünmeyen gökyüzü
Bakır bir tencerede eriyen evler

Orada masalların hevesi
Bir küçük radyoya dolan uzaklar
Üzüm kağnıları, elma günahlar, ıslak rüyalar
Mezarlıkta içilen bir sonsuz sigara
Ayva sarı tüyler komşu camlarda
Kâkülünde annesi halkalanan kızlar
Uzak akrabaların getirdiği yalnızlık

Sevgilim, çemberciğim, arapbülbülüm
İki gözün kocaman iki gökyüzü
Neden ağladığımı soruyordun ya sevişirken
Bahçemizde nar ağacı yoktu bizim
Senin ağzın yoktu gövdemiz tarazlanırken
Arzular kaşımızda başlar kirpiğimizde biterdi
Ağlamıyordum

Benim geçmişimi senin geleceğini seviyordum...

- Şükrü Erbaş
kitap: bağbozumu şarkıları, kırmızıkedi yayınevi, 2015

Defter tutsam olancası bir gündür...

Al Yeşil Pencere

Yıldızlardan indim
Yapraklardan indim
Köpüklerden indim.

Taş yumuşacık
Toprak sıcak
Merhameti öğrendim.

İnsan sözlerinden yapılırmış
Payıma düşen rüyayı
Gördüm bitirdim.

Kim çırpınırdı bunca
Ölüm olmasaydı
Güzellik, sana sığındım.

Bir salyangoz söyledi
Daha yüce değilmiş
İnsanın yaşama tutkusu.

Seni sevdim
Canıma yürüdü bütün zamanlar
Yerlere göklere doldum.

Ey al yeşil pencere
Ol aşk ehli söylemişti çok önce:
Defter tutsam olancası bir gündür.*
*karacoğlan

-Şükrü Erbaş
kitap: Bağbozumu şarkıları, Kırmızıkedi yayınları, 2015