Aralık 23, 2017

Ağıt

Bugün yılın ilk karı yağdı. Henüz beyaza kesmese de doğa,  an meselesi gibi duruyor. Mehtap'ın kızı Hazal geldi Ankara'ya. Onu göreceğim için heyacanlıyım. İlk defa, bir çocuğun anne babasından taşıdığı parçanın nasıl bir önemi ve anlamı olduğunu farkediyorum. Bir çocuğun başka ne anlama gelebileceğini... Annesi gibi Hazal, aynı samimiyet, aynı sıcaklık onda da... Mehtap'ın ölümünü düşündükçe ıskaladığımı, pek çok tehlikeyi hesapladığımı ve bir çoğuna hazırlandığımı ama buna hazırlanmadığım gibi bir duyguya kapılıyorum... Mehtap hiç aklıma gelmemişti...  O evinde ve yaşamında duruyordu işte, yaşıyordu. Buradan geçse yolumun üstü deyip uğruyordu mesela. En son yazın uğramıştı yine öyle. Ve uzun zamandır ilk defa bana "Yanıma otursana, özledim seni," demişti. Ne ayıp, insan arkadaşına şaşırır mı, bir an şaşırmıştım ben de. Hani, bir sürü kalabalıktı çünkü, yeğenlerin, kocan, kızın, kardeşin varken bana bakıp, özledim demen... O hep gelirdi, uğrardı, arardık, arada yoklardık. Ölmesi için hiç bir sebep yokken niye ölsündü ki...

Ne zaman ağaçları seyretsem gülen gözlerin yaprakların arasından bakıyor. "Erken gitmenin mutlaka bir sebebi olmalı", diyorum? Cevap vermiyorsun. Bak, bugün ilk defa kar yağıyor, sen çok seversin, ağaçların yapraklarına kar taneleri düşüyor. Kızın Ankara'ya geldi.

4 yorum:

  1. Arkadaşlarımı düşündüm seni okuyunca. Sonra gülümsedim bana bir şey olsa çocuklarıma benim gibi sarılacak arkadaşlarım olduğu için. Mehtap da aynı şeyi düşünmüştür eminim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Handan, iyi geldi. Onunda beni gördüğüne sevindiğini anladım bu akşam. Yani o da annesini anıyor benimle. İşe yaradığıma çok sevindim bu anlamda..

      Sil
  2. Bugün çok ağlamıştım ama bu seferki kendim için olmadı. Bazı hatıralar ne güzel ama aynı zamanda ne kadar da acı. Ama hatıralar da, ölüm gibi, geride kalanlar hatırlasın diye varlar.

    YanıtlaSil
  3. "Hissetmemek bir meziyettir bazen; donmuş bileklerini bile kesemez insan. Hissetmemek bir eziyettir bazen; donmuş bileklerini bile kesemez insan." (Şehrin Aynaları, E.Şafak)
    Hatırlamak böyle bir şey galiba Roromiya, şimdi tam ifade edemesem de.
    Teşekkür ederim. İyi vakit geçirdik Hazal'la:-)

    YanıtlaSil