Mayıs 17, 2017

Sayıklamalar XVII

buyulugerceklik.com
Ben ve  Kardeşim
Bastığım çimenler aynı oysa patikalarda. Sarı çiçekler, kara hindibalar, otlar, çalılar, minik papatyalar ve onları uçuşturan rüzgar hâttâ. Zamanın gizemini çözdüğüm gün, ömrüm yetmez ya, hayatı çözmüş olacağıma inanıyorum. İçimde kendini yenileyen yangınlar sönmüyor hiç. Hiç küllenmedi benim içim. Özeniyorum öyle diyenlere; "küllendi sana olan aşkım..." Büyük şair Yevgeni Yevtüşenko. Affetmenin büyüklüğünden bahsediyorlar. Öğrenemeden gideceğim nasıl olduğunu, biliyorum. Geçen gün arkadaşım dedi: önce Tanrı'yı affetmeyi denemeli insan; bunca kötülüğün ilk müsebibi değil mi ki O. Bilmiyorum. Bir şey diyemedim. Tanrı dersek, işin içinden çıkıverecek mişiz gibi geliyor. Yine de eskiden daha duygusalmışım.

Geçmiş gitmiş güzellikler de kötülüktür bazen. Birlikte yaşamaya alıştığım ur gibi, boğazımda bir yumru, boyun damarımda bir ağrı, böğrümde her adımımda vuran bir sancı gibi, kaç sabah kaç akşam bitse de o benimle... Çocukluğun hatırası hep içimizde. Zaman niye var o zaman?

Bir gün o filmi hatırladığımda bütün geçmişim farklılaşacak gibi geliyor. Ve bittabi geleceğim. Bu fotoğraftan üç dört yıl sonra olmalı. Genç bir kadın tren raylarında yürüyordu yanında genç bir erkek, kardeşi ya da yabancı biri sanki. Bir gün buralardan gideceğim, göreceksin diyordu. Sonra uyuya kalıyorum, ne kadar uyudum bilmiyorum balkon perdesinin üstüme doğru uçuşuyla uyanıyorum. Aynı kadın elinde valizi yine raylarda yürümeye devam ediyordu. Filmin sonuydu. Başka bir şey hatırlamıyorum filme dair. Bir daha hiç rastlamadım. Nasıl da geçiyor zaman anların üzerinden. Dün gibi hatırlarım dediğimiz şey, saçma olmuyor mu biraz. Olsun, sen yine de "söyle bir kırık hava döneyim, turna uçsun içimde." 
***
Uzun nehirlerin bittiği uzak bir tepenin aşağısında üç kapılı kare şeklinde bir kale varmış. Hangi kapının açık olduğunu ilk seferde bilen içeri girebilir, bilmeyen kapısı olmayan duvarda taş olurmuş. Böyle oluşmuş zati o duvar da. Şöyleymiş bilmece; ey yolcu! kapının ardında ne var? Bilmenin yolun sonu olduğunu sanmayın der dervişler, kimsenin inanmadığını bile bile. En güzel prenses var demiş biri, biri bulunmayan ülkenin kralı diye bağırmış, kimi tırmanmaya çalışmış kuleye, tek boynuzlu görüyorum diye yalan söylemiş, kimi boşluk kimi yürünebilen deniz demiş. Bilmek yolunuzdur dermiş dervişler, kimse inanmazmış.

16 yorum:

  1. Duyhu yüklü satırlar... Kaleminize sağlık... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgiler, teşekkür ederim.

      Sil
  2. epey zaman oldu sanırım sayfana uğramayalı, içindeki fenerin hala yandığını görmek beni mutlu etti.anlattığın masaldaki taşlaşma hikayesi dünyamızın içine sokulduğu karanlık kulvarı da iyi özetlemiş, bu kapitalist sömürü çarkı hergün insanları taşlaştırma işinde daha bi ustalaşmakta.ama bir yerlerde gemiyi batırmak pahasına hans kirk'in köle adlı romanındaki o kızılderili karakterlerde var. bu yorumu okuyunca kendine bir karanfil ver,hep içindeki feneri yanık tut,beni soracak olursan iyilik sağlık efenim

    saygılarımla t.k

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim uğradığın için.
      Selamlar,

      Sil
  3. Hakikaten biri ogretsin affetmek nasil yapilir!
    Soyleyince oluyor mu acaba?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olmuyor bence de Jardzy... Öğrenmeyi tam isteyince belki oluyır mu diye düşünüyorum.
      Sevgiler,

      Sil
  4. Tanrı'yı affetmek ne kadar güzel bir ifade :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zekidr Saniye arkadaşım gelir aklına öyle şeyler.

      Sil
  5. Geçmiş üzerinden ne kadar uxun bir zaman geçilse de dün gibi hep... Çok güzel yazmışsınız. Kalbinize sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Bloğunuza bakacaktım ben de, göremedim kaldırılmış diyor?

      Sil
  6. "Tanriyi affetmek..."

    Simdi annem olsa,"tövbe de kizim, o nasil laf öyle tövbe de!" derdi:) Ama benim cok hosuma gitti o cümle...

    YanıtlaSil
  7. Çok tatlı çıkmışsınız :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hangi çocuk tatlı değil ki Emre:-)

      Sil
  8. ilk üç paragrafı pek sevdim. foto da iyimiş. ya ben öyle bir film gördüm ama acaba neydi. hatırlanabilir ama veya bulunabilir. raylar üzerinde filmin başında ve sonunda. buluruz yaaa du bakalım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında, galiba hiç aramadım etrafta filmi. Sadece hatırlamaya çalıştım:-) Sağol düşündüğün için.

      Sil